Fayazi S, Pauline Roslin V. Language Learning Styles as Predictors of Communication Ability and Fear of Communication in Iranian ESP Learners (English for Specific Purposes). kurmanj 2026; 8 (2) :1-17
URL:
http://kurmanj.srpub.org/article-2-255-fa.html
فیاضی سمانه، پائولین روسلین ویزالایت چومی. سبکهای یادگیری زبان به عنوان پیشبینیکنندههای توان برقراری ارتباط و ترس ازبرقراری ارتباط در زبانآموزان ایرانیESP (زبان انگلیسی برای اهداف ویژه). کرمانج؛ نشریه فرهنگ ، اجتماع و علوم انسانی. 1405; 8 (2) :1-17
URL: http://kurmanj.srpub.org/article-2-255-fa.html
1- دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن. رودهن. ایران
2- دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن. رودهن. ایران ، vprosline@yahoo.com
چکیده: (7 مشاهده)
هدف اصلی این تحقیق، بررسی این مساله بود که آیا سبکهای یادگیری زبان می توانند توانایی برقراری ارتباط و ترس از برقراری ارتباط را در زبان آموزان ایرانیESP ( انگلیسی برای اهداف ویژه) پیش بینی کنند و این پیش بینی تا چه میزان است. برای این منظور؛ 218 نفر از زبان آموزان ESP از 4 موسسه معتبرکه کلاسهای ESP برگزار می کردند یه شیوه نمونه گیری آسان انتخاب شدند. در این تحقیق توصیفی- همبستگی از پرسش نامه های (PRCA-24)، (SPCC) و (GRSLSS) به منظور جمع آوری داده ها استفاده شد. برای تصدیق نقش پیش بینی کننده سبکهای یادگیری زبان، می بایست ارتباط معنا داری میان سبکهای یادگیری، توانایی برقراری ارتباط و ترس از برقراری آن در زبان آموزان ایرانی ESP برقرار می بود. بنابراین، ارتباط میان متغیرها ابتدا با استفاده از تحلیل های همبستگی پیرسون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. بر اساس یافته های آماری، هر شش سبک یادگیری به طور قابل توجهی با ترس از برقراری ارتباط، همبستگی داشتند در حالی که چهار سبک یادگیری مستقل، اجتنابی، همکاری خواه و مشارکتی، همبستگی معناداری با درک زبان آموزان ESP از توانایی برقراری ارتباط داشتند. علاوه بر این مشابه نتایج حاصل از مطالعات گذشته EFL، یک همبستگی معنادار و منفی بین توانایی برقراری ارتباط و ترس از ارتباط در میان زبان آموزان ESP نیز شایع بود. برای بررسی اینکه آیا میتوان پیشبینیکنندههای معناداری برای سبکهای یادگیری زبانآموزان ESL شناسایی کرد، تحلیلهای رگرسیون خطی تکی و چندگانه انجام شد. یافته ها نشان داد که همه سبکهای یادگیری زبان به طور معناداری، مهارتهای برقراری ارتباط را پیش بینی می کنند. همچنین سبک یادگیری مستقل، قویترین سهم آماری منحصر به فرد و معنادار را در مهارتهای برقراری ارتباط داشت، در حالی که سبکهای یادگیری همکاری خواه، اجتنابی و مشارکتی در رتبههای بعدی قرار داشتند. با این وجود، سبکهای یادگیری اجتنابی، وابسته و رقابتی نتوانستند به طور معناداری ترس از ارتباط را پیشبینی کنند، در حالی که سبک یادگیری مشارکتی به عنوان بهترین پیشبینیکننده ترس از ارتباط شناخته شد و پس از آن سبکهای مشارکتی و مستقل در رتبه های بعدی قرار گرفتند.
علوم انسانی:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
فرهنگ و هویت در شهر دریافت: 1404/11/18 | ویرایش نهایی: 1405/1/21 | پذیرش: 1405/3/22 | انتشار: 1405/3/30